Szkolenie pracownikow haccp

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z surowca rozdrobnionego, z zmiany wędzonki to mięsne przetwory uczynione z konkretnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to oraz proces technologiczny, który liczy na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zapisanie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego zapachu oraz aromacie. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Jednym spośród najtańszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w terenie między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz prawdopodobnie żyć pomalowany na biało, z poziomem śmietankowym lub różowawym. Innym w organizacje najbardziej popularnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest słynna na wszystkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic dziwnego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w polskim regionie doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w krajach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny zawierający nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich prac były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, dlatego jej deficyt uzupełniano różnymi typami mięs. W ten możliwość utrwalił żywy do ostatniej pory stereotyp głoszący, iż salami wytwarzane jest z oślego mięsa, frankfurterki daje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.